Dünden Bugüne 1 Mayıs’lar

30/04/2018

1 Mayıs’ın doğuşu, çalışma saatlerinin gün ışığına göre belirlendiği 1800’lü yıllara uzanır. 19. yüzyılda güneşin doğumundan gün batımına kadar süren, 15-16 saatlik ve hatta kimi zaman 19-20 saatlik uzun çalışma saatleriyle işçiler neredeyse günün tamamını çalışarak geçirmekteydi. İşçiler için çalışma ve yaşama koşulları son derece kötüydü. Kapitalizmin vahşi dönemi olarak adlandırılan bu dönemde işçiler uyumanın ve yemek yemenin dışında kalan zamanlarında sürekli çalışıyorlardı.

O yıllarda ücret talebinden çok çalışma  süresinin kısaltılması işçi sınıfının temel talebi olmuştu. Bu yüzdendir ki Avrupa’daki işçi sınıfı örgütleri, 1830 ve 1840’larda çalışma sürelerinin 10 saate düşürülmesi mücadelesini verdiler. 

Avusturyalı işçiler “sekiz saat çalışma, sekiz saat sosyal hayat, 8 saat dinlenme ve uyku” talebiyle çalışma sürelerinin düşürülmesi mücadelesini verdiler. Bu hakkı ise 1856 yılında elde ettiler. 

Bu talep başka yerlerde de işçi sınıfının temel talebi haline geldi ve yaygınlaştı. 

1858- 60 yılları arasında İrlanda’da fırın işçileri, gece ve pazar çalışmalarına karşı büyük mitingler düzenledi. Bu mücadele sonucunda İrlanda’nın bir çok şehrinde yalnızca gündüz çalışma yapılmaya başlandı.

Londra’daki inşaat işçilerinin 1860-61 tarihli büyük grevinde çalışma süresinin 9 saate düşürülmesi temel talepleriydi.

Düşük ücrete ve asıl olarak uzun iş gününe karşı sürdürülen bu mücadeleler 1. Enternasyonal’in 1866 yılında toplanan kongresinde yasal çalışma süresinin 8 saat olması talebinin kabul edilmesiyle uluslar arası bir boyut kazandı.

Uluslararası Birlik, Mücadele ve Dayanışma Günü: 1 MAYIS

1 Mayıs’ı doğuran olaylar 1884’te ABD’de başlayan 8 saatlik işgünü talebi etrafında şekillenen mücadele sonucu gerçekleşti. ABD ve Kanadalı işçilerin katılımıyla oluşan Amerikan Emek Federasyonu’nun 1884’te Chicago’da düzenlediği kongrede, sekiz saatin yasal çalışma süresi olarak belirlenmesi için mücadele kararı alındı. 

Gerçekleşen grev ve gösteriler sonrasında 1 Mayıs 1886’da 350 bin işçi ABD ve Kanada’da greve çıktı. ABD’nin Chicago kentinde 40 bin tekstil işçisinin gerçekleştirdiği eylem kanla bastırıldı. İşçilerin eylemlerinin genişlemesi ve etkisinin artması üzerine işverenler greve çıkan işçilerin eylemini bastırmak için sokak çeteleri anlaşıp saldırılar düzenledi. Gelişen olaylarda polisin işçilerin üzerine ateş açmasıyla 4 işçi yaşamını yitirdi. 

1 Mayıs sonrası işten atmalar, baskılar yoğunlaştı. Olaylara neden oldukları gerekçesiyle 8 işçi hakkında idam istemiyle dava açıldı. 4 işçi önderi Albert Parsons, Adolp Fischer, George Engel ve August Spies, 8 saatlik işgünü mücadelesine önderlik ettikleri gerekçesiyle idam edildiler. 

Alpert Parsons özür dilemesi şartıyla affedileceğinin söylenmesi üzerine, mahkeme heyetinin karşısında tarihe geçecek şu sözleri söyler: “ bütün dünya biliyor suçsuz olduğumu. Eğer asılırsam cani olduğumdan değil, emekçi olduğumdan asılacağım” 

ABD’deki işçi sendikaları 1889 yılından itibaren her 1 Mayıs’ın 8 saatlik işgünü talebini hayata geçirmek için eylem günü ilan etti. Aynı yıl Paris’te toplanan İkinci Enternasyonal ise 1 Mayıs’ı Uluslararası Birlik, Mücadele ve Dayanışma günü olarak kabul etti. 

Cumhuriyet Öncesi 1 Mayıs'lar

1 Mayıs, ilk defa 1906 yılında işçiler “Yurtsever Kardeşlerim! Şerefli Gazete Çalışanları! Haberiniz olsun ki, 1 Mayıs Dünya İşçileri Bayramı münasebetiyle amele kıraathaneleri civarındaki tren istasyonu mevkiinde toplantı ve gösteri vardır” bildirileri dağıtıldı. İzmir Basmane’de toplanan işçilerle “amele bayramı” kutlandı.

1.Dünya Savaşı’na kadar geçen sürede 1 Mayıs Üsküp, Selanik, ve İstanbul’da diğer ülkelerle birlikte eş zamanlı olarak kutlandı.

1909 yılında 1 Mayıs  Üsküp ve Selanik’te kutlandı. Herkese seçme ve seçilme hakkı ve emeği koruyacak yasaların çıkarılması talep edildi. 

1910 yılında, Selanik’te tütün, liman ve pamuk işçileri, 1 Mayıs gösterisi düzenleyerek bu günü kutladı. 

1911 yılında, Üsküp, Selanik, Edirne ve bazı Trakya şehirlerinde yapılan 1 Mayıs etkinlikleri düzenlendi; Selanik’te yapılan Sosyalist İşçi Federasyonun düzenlediği mitinge 7000 işçi katıldı.  

1912 yılında, 1 Mayıs Selanik ve İstanbul’da kutlandı. İstanbul’da kutlanan bu ilk 1 Mayıs’ta Selanik’teki gibi seçme seçilme hakkının herkese tanınması, grev yasasının değiştirilmesi, emeğin haklarını koruyacak kanunların çıkartılması gibi talepler dile getirildi. İstanbul’da 1 Mayıs gösterisi düzenlemek o günlerde işçi sınıfı adına önemli bir kazanım oldu. Ancak tedbirler gecikmedi, hükümet işçi hareketine karşı baskıyı giderek tırmandırırken sermayeye her türlü kolaylığı sağladı. İttihat ve Terakki Hükümeti 1912 yılında başlayan Balkan Savaşlarını bahane ederek sıkıyönetim ilan etti.

1.Dünya Savaşının ertesinde 1918-1922 arasında işçiler hızlı bir şekilde tekrar örgütlenmeye başladı. 1919,1920,1921 yıllarındaki 1 Mayıs işçi bayramları işgal altındaki İstanbul’da bağımsızlık mitinglerine dönüştü. İşgal güçlerinin yasaklamalarına, yapılacak olan iş bırakmanın askeri suç sayılacağı ve askeri mahkemede yargılanacakları gibi tehditlerine karşın 1 Mayıs kutlamalarına katılımlar yoğun bir şekilde gerçekleşti.  

1922 yılında 1 Mayıs İstanbul, Ankara ve İzmir’de kutlandı. Sultanahmet Meydanı’nda işgal kuvvetlerinin tüm baskı ve tehditlerine rağmen burada toplanan işçi grubu Pangaltı üzerinden Kağıthane’ye kadar yürüdü. O yıl Ankara’da ilk kez 1 Mayıs kutlaması yapıldı. İmalat-ı Harbiye ve demiryolu işçileri iş bırakarak aileleriyle birlikte katıldıkları bir toplantı düzenlediler. Toplantıda işgal güçleri kınanarak Mustafa Kemal’e ve kurduğu hükümete destek verildiği açıklandı. Yürüyüş sırasında işçiler: “Türkiye amelesi sendika ister”, “Burjuvazinin zulmünü protesto ediyoruz”dedi.

Türkiye’de 1 Mayıs’lar

1923 yılı 1 Mayıs’ında çok sayıda işçi greve çıktı. İşçiler 1 Mayıs’ın resmi olarak tanınması, sekiz saatlik işgünü, hafta tatili, serbest sendika seçme ve grev hakkı gibi talepleri dillendirdiler. 

1924 yılında 1 Mayıs kutlamalarının yapılması yasaklandı ve yürüyüşlere izin verilmeyeceği belirtildi. Cumhuriyet sonrası ilk kez 1924 yılında 1 Mayıs’ a müdahale edildi. 8 saatlik işgünü için bildiri dağıtan işçiler tutuklandı. 

1925 yılında çıkarılan Takrir-i Sükun Kanunu ile tüm sendikal örgütlenme, grev ve gösteriler yasaklandı. Amele Teali Cemiyeti, “1 Mayıs nedir?” başlıklı bir broşür bastırıp halka dağıttı. Bunlar, hükümetin yeni bir tutuklama başlatması için yeterli oldu. Otuz sekiz kişilik bir grup Ankara’ya gönderilerek İstiklal Mahkemesi önüne çıkarıldı. Bunlardan bazıları, 7 ile 15’er yıl hüküm giydi. Aralarında Nazım Hikmet de bulunuyordu.

1926 – 1934 yılları arasında 1 Mayıs kutlamaları yasaklıydı.

1935 yılında “Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanun” adıyla çıkarılan bir düzenleme ile 1 Mayıs “Bahar ve Çiçek Bayramı” olarak genel tatil günlerine dahil edildi. Ancak bu genel tatil gününde, diğer genel tatil günlerinde olduğu gibi çalışanlara ücret ödenmeyecekti.

1935’ten sonra 1974 yılına kadar gizlice yapılan eylemleri saymazsak 1 Mayıs kutlanamadı, yasaklandı. 

1975 yılında İstanbul Tepebaşı’ndaki bir düğün salonunda 1 Mayıs DİSK tarafından kutlandı. 

1976 yılında ise Taksim Meydanı’nda 400 bin işçinin toplandığı ilk kitlesel miting yapıldı. Yarım yüzyıl sonra binlerce kişinin 1 Mayıs’ı kitlesel kutlaması, hükümeti ve işverenleri tedirgin etti.

1977 yılında ise 500 bin işçi Taksim Meydanı’nı doldurdu. Ama bu işçi sınıfının görkemli direnişini emperyalist güçlerin maşası devlet içi derin güçler kana buladı. Alanda konuşmalar devam ederken, çevredeki binalardan halkın üzerine ateş açıldı. Taksim Alanı’nda yaklaşık 200 kişi yaralandı, 37 kişi de yaşamını yitirdi. Olayda 2 bine yakın mermi atıldığı saptanmış, buna karşın yalnızca 5 kişi kurşun yarası nedeniyle ölmüştü. Aradan geçen bunca zamana rağmen olayın failleri hala bulunamadı.

1978 yılında, önceki yıl yitirilen 37 insanın acısını içinde yaşayan yüzbinler yine Taksim Alanı’ndaydı…  Kontrgerilla saldırıları, tehditleri işçilerin 1 Mayıs kutlamasını engelleyemedi. İşçiler bir önceki yıl olduğu gibi bir kez daha aynı güç ve kitlesellikle Taksim Meydan’ında buluştular. Bu mitingin en önemli talebi 1 Mayıs 77’nin faillerinin bulunmasıydı.

1979 yılında Sıkıyönetim Komutanlığı İstanbul’da mitinge izin vermedi, sokağa çıkma yasağı ilan edildi, kitlesel tutuklamalar yapıldı. 1 Mayıs’ta İstanbul’da sokağa çıkan 1000’e yakın kişi gözaltına alındı, 330 kişi tutuklandı. Yasağa rağmen birkaç yerde1 Mayıs kutlaması yapıldı. DİSK’e bağlı bir grup sendika ise İzmir’de izinli 1 Mayıs kutlaması yaptı.

1981 – 1986 yılları arası 12 Eylül askeri darbesinin yasaklar zincirinde 1 Mayıs da yerini aldı. Ama tüm yasaklara rağmen, kısa süreli iş bırakmalar, bayramlaşmalar ve bildiri dağıtma gibi etkinlikler yapıldı.12 Eylül’den sonrada 1 Mayıs gizlice, bazen salon toplantılarıyla kutlandı. 1988 yılında Taksim’e çıkmaya çalışan işçilere güç uygulanarak izin verilmedi. 

1989 yılında da çok sert müdahaleler yapıldı. Taksim’e yürümek isteyen 17 Yaşındaki Mehmet Akif Dalcı isimli işçi yakın mesafede polisin açtığı ateş sonucu hayatını kaybetti. 

1991 yılında İzmir’de Balık Hali önünde 12 Eylül sonrasının ilk yasal miting yapıldı.

1992 yılında  DİSK, Türk-İş ve Hak-İş Ankara’da bir salon toplantısı yaparak ortak kutlama gerçekleştirdi.

1993 yılında ise işçiler 1 Mayıs’ı yeniden meydanlarda kutlamaya başladı. 

1996 yılında 1977 1 Mayıs’ından sonraki en kitlesel 1 Mayıs kutlaması yapıldı. DİSK, KESK, Türk-İş ve Hak-İş tarafından düzenlenen mitingin yürüyüşü henüz başlamadan, arama noktalarında çıkan olaylarda polisin silah kullanması sonucu Hasan Albayrak, Dursun Odabaşı ve Yalçın Levent yaşamını kaybetti.

1997 yılında işçiler yine alanlardaydı. 1 Mayıs kutlamalarını Türk-İş, DİSK ve KESK birlikte organize ettiler. Merkezi miting İstanbul’da Çağlayan Meydanı’nda yapıldı.

1998 yılında “Şimdi Demokrasi Zamanıdır” temel sloganı ile 1 Mayıs darbe sonrasında ilk kez yaygın biçimde kutlandı. 2004 yılına kadar 1 Mayıs konfederasyonların ortak mitingiyle alanlarda kutlandı. 

2004 yılında DİSK ve Türk-İş Taksim’de kutlamaları yapmak için izin istedi ama verilmedi. 

Üç yıl aradan sonra 2007 yılında DİSK ile beraber TMMOB, TTB ve KESK’ten oluşan tertip komitesince oluşturulan heyete izin verilmedi ama yine de binlerce işçi her türlü zorlamayı aşarak Taksim Meydanı’na girdi. 

2008 yılında Hükümet, İstanbul’da 1 Mayıs günü Taksim’e toplu ulaşımın durdurulacağını, polisin gerekli önlemleri alacağını açıkladı. Polisin ağır müdahalesinden dolayı, sendikalar Taksim Meydanı’na gitmeyeceklerini açıkladı. 1 Mayıs ara sokaklarda çatışmalar gölgesinde kutlandı.  Yaklaşık 1.500 kişi gözaltına alındı, yaklaşık 40 kişi yaralandı.

2009 yılında 22 Nisan 2009 günü TBMM Genel Kurulu’nda, 1 Mayıs, “Emek ve Dayanışma Günü” olarak kanunlaştı. 5 binden fazla kişi, Taksim meydanında 1 Mayıs’ı kutladı.

2010 yılında 32 yıl sonra Taksim Meydanı ilk kez ‘eyleme’ açıldı. Taksim Meydanı’na üç ana yoldan çıkıldı; Gümüşsuyu, Mecidiyeköy-Şişli ve Tarlabaşı Bulvarı. Programdan önce sendikalar 1977’de meydana gelen olaylarda ölenler için Kazancı Yokuşu’na karanfil bıraktı. Büyük bir coşku ve heyecanla 200 binin üzerinde katılımcı ile görkemli bir kutlama yapıldı.

2013 yılında hükümet, Taksim’de inşaat alanı olduğunu bahane ederek, meydanın 1 Mayıs kutlamalarına kesinlikle kapalı olacağını açıkladı. Bu açıklamaya rağmen kitleler Taksim’e gitmeye çalıştı, pek çok yerde polisle göstericiler arasında çatışmalar yaşandı.

2014 yılında Hükümetin 1 Mayıs kutlamalarına izin vermeyeceğini açıklaması üstüne Taksim Meydanı’na çıkan tüm yollar polis tarafından kapatıldı. 39 Bin polisin görev yaptığı İstanbul’da OHAL ilan edildi. Şişli’deki DİSK binası önünde toplanıp 1 Mayıs’ı kutlamak için Taksim’e yürümek isteyen işçilere polis saldırdı. 2015’te de benzer manzaralar yaşandı. 2016 yılında 1 Mayıs için Taksim Meydanı yasaklanırken, kutlamalar için Bakırköy Meydanı adres gösterildi. 2017 yılında Türkiye’nin her yerinde binlerce emekçi 1 Mayıs meydanlarına akın etti.

 

Haber Arşivi
10 Ekim’de Kaybettiğimiz Barış Güvercinlerini Özlemle Anıyoruz
Nelson Mandela Barış Zirvesi
Okullar Açıldı! Eğitimde Durum Ne Olacak?
12 Eylül Tüm Sonuçlarıyla Devam Ediyor!
Barış İçin El Ele
Sendikamızın Bayram Mesajı
Kemal Nebioğlu’nu Vefatının 12. Yılında Saygı ve Özlemle Anıyoruz
Terörü Lanetliyoruz
Mahmut Seren’i Aramızdan Ayrılışının 11.Yılında Sevgi, Saygı ve Özlemle Andık
Mahmut Seren'i Vefatının 11. Yıldönümünde Sevgi ve Özlemle Anıyoruz
Prof. Dr. Cevat Geray'ı Sonsuzluğa Uğurluyoruz
İsmail Hakkı Önal’ı Vefatının 16. Yıldönümünde Saygı ve Özlemle Andık
İsmail Hakkı Önal’ı Ölümünün 16. Yıldönümünde Saygı ve Özlemle Anıyoruz
İşçi Sınıfının Unutulmaz Önderi Kemal Türkler Mücadelemizde Yaşıyor
Yatağan'da Özelleştirme İki İşçi Hayatına Mal Oldu!
EMEK Gazetesi'nin 154. Sayısı Çıktı
Soma Davası'nda Vicdanları Yaralayan Karar
Önlenmesi Mümkünken 24 Yurttaşımızı Kaybettik!
Üç Yanımız Nükleer Başımız Belada
Bayram Kutlu Olsun, Umut Olsun!
Sendikal Haklar Mücadelesi Sürüyor
15-16 Haziran İşçi Direnişi İşçilere Yol Göstermeye Devam Ediyor
Yöneteceklerden Talep Ediyoruz
Doğanın Sahibi Değil Parçasıyız
EMEK Gazetesi'nin 153. Sayısı Çıktı
Bugün Günlerden Deniz, Yusuf, Hüseyin
Genel-İş 1 Mayıs Oldu!
Dünden Bugüne 1 Mayıs’lar
Yerel Yönetim Şirketlerinde Bakanlar Kurulu Kararı ile Ayrımcılık
Nükleer ile Hayat, Hayatta Nükleer Olmaz !
Haksızlığa Uğradı; İşsiz Kaldı, Yaşamını Yitirdi!
56 Yıldır Sen Yürürsün Rüzgar Yürür
Afişlerimiz ve Bildirimiz Çıktı... Haydi 1 Mayıs'a!
EMEK Gazetesi'nin 152. Sayısı Çıktı
Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı ile Görüştük
Su Meta Değildir ve Kapitalizmin Kar Hırsına Terk Edilemez!
4 Aralık 2017 Tarihinden Önce İhalesi Feshedilen Alt İşveren İşçilerinin Durumu
Şeker Fabrikaları Değerinin Çok Altında Üç Kuruşa Satıldı
8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü Afişlerimiz
İşçi Arkadaş İntihar Kurtuluş Değildir!
ASAT Şebeke İmalatı Çalışmasında Yaralanan İşçiyi Kaybettik
DİSK/Genel-İş Başkanlar Kurulu Toplantısı Ankara’da Gerçekleştirildi
EMEK Gazetesi'nin 151. Sayısı Çıktı
Grev Haktır Yasaklanamaz
38 Yıldır Sermaye Gülüyor Gülme Sırası Bizde
Sendikamızın Yeni Yıl Mesajı
Sendikal Mücadelede Bir Kutup Yıldızı: Abdullah Baştürk
İşçi Sınıfı Bir Önderini Daha Kaybetti
İzmir’de Ayrımsız Kadro İçin Alandayız!
İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi'ne Uyulmasını Talep Ediyoruz!
Filistin Halkı Kazanacak
15. Ulusal Sosyal Bilimler Kongresi DİSK/Genel-İş Oturumu Yapıldı
EMEK Gazetesi 150. Sayısı ile Mücadelemize Işık Tutmaya Devam ediyor
Avrupa Parlamentosu’na Seslendik
10 Ayda 71 İşçi İntihar Ederek Yaşamına Son Verdi!
Eskişehir'den Seslendik: Güvenceli Çalışma İnsanca Yaşam İstiyoruz!
Peş Peşe İki Büyük Acı: Başınız Sağolsun Erinç Hoca
Bu Kez Acı Haber Bursa'dan
İşkolumuzda 11 İşçi Kardeşimizi İş Cinayetinde Kaybettik
Taş Kömürüne Dokunmayın
Cumhuriyet’in 94. Yılı Kutlu Olsun!
Zorunlu Arabuluculukta Sermayenin İtirafı
Taşeron Şirket İşçilerini Ne Bekliyor?
Şirketlerin Gözü Aydın ÇED Kalkıyor!
Orta Vadeli Zam ve Yoksulluk Programı
12 Eylül Sürüyor
Savaşlar İşçi Sınıfı İçin Ölüm ve Daha Çok Sömürü Demektir!
Sendikamızın Bayram Mesajı
Adalet Kurultayındayız: Herkes İçin Adalet! İşçi Sınıfı İçin Adalet!
Vaatler Çöpe İşçiler Mücadeleye
Sakarya’da Tarım İşçileri Göz Göre Göre Öldü
DİSK Genel Başkanlarından Kemal Nebioğlu'nu Saygıyla Anıyoruz
Genel-İş Başkanlar Kurulu: Güçlü Bir İşçi Sınıfı İçin Görev Başına
Mahmut Seren’i Aramızdan Ayrılışının 10.Yılında Sevgi, Saygı ve Özlemle Andık
Mahmut Seren'i Saygı ve Özlemle Anıyoruz
Kenan Budak’ı Katledilişinin 36. Yılında Anıyoruz
İsmail Hakkı Önal’ı Saygı ve Özlemle Andık
İsmail Hakkı Önal’ı Ölümünün 15. Yıldönümünde Saygı ve Özlemle Anıyoruz
Unutulmaz İşçi Önderi Kemal Türkler'i Saygıyla Anıyoruz
Özcan Kesgeç'i Saygıyla Anıyoruz
İşçi Sınıfı İçin Adalet! Dedik
Sendikamızın Bayram Mesajı
15-16 Haziran’da Alanlarda Haykırdık: Kıdem Tazminatı Gaspına, Taşeron Köleliğine ve OHAL Adaletsizliğine Son!
Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı Mehmet Müezzinoğlu’ndan İşçilerin İşlerine İadesini İstedik
Mardin Valisi ile Görüştük, Üyelerimizle Buluştuk
15-16 Haziranın Işığında OHAL’in ve Taşeronun Kaldırılmasını Talep Ediyoruz
Dicle Üniversitesi'ndeydik
15-16 Haziranın Işığında OHAL’in Kaldırılmasını Talep Ediyoruz!
Çocuklara Kıymayın Efendiler!
Seni Unutmayacağız Belgüzar Başkan…
Zeytin Ağacı Fermanla Ölmez !
Kıdem Tazminatı İçin Eylem Günü
ODTÜ Rektörlüğü ile Görüştük
Kıdemi Değil Taşeronu Kaldır
Genel Yönetim Kurulu Çukurova’da
Grev Bir Haktır Yasaklanamaz!
L20 Zirvesi Berlin'de Yapıldı
Yüreğimiz Soma’da Öfkemiz Sokakta
Avusturya Modeli Değil Türkiye Modelinde Israrcıyız
Abdullah Baştürk'ün Adı Çankaya'da
Ahmet İsvan’ı Sonsuzluğa Uğurluyoruz
Afişlerimizle, Bayraklarımızla, Umutlarımızla, Taleplerimizle Alanlardaydık...
EPSU 1 Mayıs Açıklaması: Dünya İşçileri Birleşin!
ODTÜ’de 1 Mayıs Hazırlığı
Kaybettiklerini Unutma, Kalanlar İçin Savaş
İtiraf Ettiler: İşçinin Kıdemi Piyasayı Fonlayacak
İnsanca Yaşamak İçin Haydi 1 Mayıs'a
Afişlerimizle, Bayraklarımızla, Umutlarımızla Alanlardayız
Genel-İş Bir Çınarını Sonsuzluğa Uğurladı
İşsizin Parası İle İşveren Teşvik Edilemez!
İşçi Sınıfı Mücadelesinde 55 Yıl
Aydınlık Türkiye Mücadelesini Sürdürmeye Devam Edeceğiz
7.1 Milyon İşsize İş Bulun!
Bir Sendikanın Örgütlenmesi Suç Olamaz
Genel Yönetim Kurulumuz Van, Şırnak ve Silopi'de
Diyarbakır’dan Seslendik: İşçiler İşlerine Dönsün Hukuksuzluk Son Bulsun!
Emek Gazetesi'nin 146. Sayısı Yeni Formatıyla Çıktı!
Bugün Dünya Su Günü: Su Yaşamdır
Hukuksuzluk Bitsin! İşçiler İşlerine Geri Dönsün!
El Attılar, İşsizliği Katladılar
Asbestli Yıkımın Durdurulması Sonrasında Yetkililer Hakkında Suç Duyurusunda Bulunuldu
İçişleri Bakanı ile Görüştük
Sendikamız Hakkari Şube Olağan Genel Kurulu Yapıldı
Referandum Sonrası Güvencesiz Memurluk Geliyor!
Sınıf Sendikacılığında 50. Yıl
Karbel Grevinde Başarıya Ulaştık
Karabağlar Belediyesi İşçileri Grevde: İşçiler Köle Değildir, İş Ekmek Yoksa Barış da Yok!
Her Şey 37 Yıl Önce Başladı
Grev Yasağına Rağmen Direnen Metal İşçileri Kazandı
Metal İşçilerine Grev Yine Yasaklandı
Prof. Dr. Gürhan Fişek'i Kaybettik
C-AYALIM!
“İşiniz Var Daha Ne İstiyorsunuz”
İstanbul'da Yaşanan Katliamı Lanetliyoruz!
Sendikamızın Yeni Yıl Mesajı
Onayımız Yok! İşverenlere Hayırlı Olsun!
Asgari Ücret Eylemleri
Emek Büroları Açılışına Katıldık
Abdullah Baştürk'ü Andık
Abdi İpekçi Sordu Abdullah Baştürk Yanıtladı
Bugün de Kayseri: Artık Yeter
Hawking diyor ki: Paylaşmayı öğrenmemizin zamanı
İşte Asgari Ücret Gerçekleri!
Beşiktaş’ta Yaşanan Bombalı Terör Saldırısını Lanetliyoruz
Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı Sayın Dr. Mehmet Müezzinoğlu Sendikamızı Ziyaret Etti
Engel Tanımayın, Hayata Katılın, Talep Edin!
Sendikamızın Taşınmazına OHAL Hukuksuzluğu!
DİSK/Genel-İş Başkanlar Kurulu: İşçi Sınıfı Güvencesizlikle Kuşatılıyor
12 Öğrencimizi Yangında Kaybettik: 5216 Madde 7/u
DİSK/Genel-İş Başkanlar Kurulu Toplantısı Ankara’da Yapıldı
Adana'daki Saldırıda Üyemizi Kaybettik
İşçi Sınıfının Derdi Eşitsizlik! Senin Derdin Ne?
Madenciler Niye Ölüyor?
10 Ekim Katliamı Davasının Takipçisiyiz
Çorum Belediye İşçilerinin Ankara Yürüyüşünün Gazetecisi Mete Akyol’u Kaybettik
Basın Özgürlüğünde Yüz Yıl Geriye Gittik
Özelleştirme ve Kapatılma Tehlikesi Altında İki Verimli Kurum: Türkiye Petrolleri ve Paşabahçe Cam Sanayii
Oyalama İstemiyoruz Kadro İstiyoruz!
Yoksulluk Sınırının Üzerine Çıkmak Mı Yoksa Eşitsizlikleri Ortadan Kaldırmak Mı?
Sendikamızdan Güney Koreli İşçilerin Mücadelesine Destek
Yönetmelik Değişti: YHK'da bağıtlanan 1 yıldan az süreli toplu iş sözleşmeleri için fiyat farkı ödenecek
UNICEF'in Uluslararası Dünya Kız Çocukları Günü Açıklaması
Bergama’da Kültür Merkezi Açılışı
Birinci yılında Ankara Katliamı:“Yasaklarla acılar yok sayılamaz”
Halk Ekmeklere Sahip Çıkalım
ODTÜ’de Haykırdık: İnsanca Çalışmak İnsanca Yaşamak İstiyoruz!
Genel İşler İşkolunda 24 İşçiyi İş Cinayetlerinde Yitirdik
DİSK Güvenlik-Sen Sendikamız Genel Yönetim Kuruluna Dayanışma Ziyaretinde Bulundu
Bayramımız Barış Olsun
İş Kazaları Hız Kesmiyor: Varto Temsilcimiz İş Kazası Geçirdi
Asgari Ücret 1300 TL'nin Altına Düşmeyecek Ama..
1 Eylül Dünya Barış Günü’nde Barış ve Demokrasi Talep Ediyoruz
OHAL Hukuku ve Sendikal Haklar
Türkiye Varlık Fonu: Hükümet A.Ş.
Belediyelere Kayyum Meclis'teki Uzlaşmayla Geri Çekildi!
Darbe Girişimi Püskürtüldü Artık Tam Demokrasi İstiyoruz!
İstanbul'dan Sonra İzmir'den Haykırdık: Darbeye Hayır! Demokrasi Hemen Şimdi!
2016 Temmuz Verilerine Göre Genel İşler İşkolunun Durumu‏
Uluslararası İşgücü Yasası Meclis'ten Geçti
Mahmut Seren’i Aramızdan Ayrılışının 9.Yılında Sevgi, Saygı ve Özlemle Andık
ESHOT Şoförlerinden Kıdem Tazminatı Eylemi
Sendikamızın Bayram Mesajı
Sıra İş Mahkemelerine Geldi!
Diyarbakır 2 Nolu Şubemizin Olağanüstü Genel Kurulu Yapıldı
Mersin'de ve Hatay’da 15-16 Haziran Panelleri Yapıldı
Genel-İş Emek Araştırma Dergisi (GEAD) Yeniden Yayın Hayatına Döndü
15-16 Haziran Şanlı İşçi Direnişi Mücadelemize Işık Tutmaya Devam Ediyor
İSİG: Son 3,5 Yılda En Az 194 Çocuk İşçi Yaşamını Yitirdi
DİSK 15-16 Haziran Direnişi 46. Yıl Etkinliği
Sendikamızın 65. Hükümet Programına İlişkin Basın Açıklamasıdır...
2015 Yılında 1 Milyon Genç Kayıtdışı Çalıştırıldı!
Adana’da 10 Ekim Emek, Barış ve Demokrasi Anıtı
Türkiye’nin Uluslararası Çalışma Örgütü Karnesi
DİSK-AR: Yeni İşsizlerin Yarısı Üniversite Mezunu
DİSK-AR: İşsizliğin Girdabında Kadınlar,Gençler ve Geçici İşçiler Var
DİSK-AR: Yöntem Değişikliği De İşsizliği Durduramadı
DİSK-AR: Orta Vadeli Program Güvencesizlik Ve Yoksulluk Programıdır
DİSK-AR: İşsizlik 42 Ayın Zirvesinde